Tak jak przypuszczaliśmy, jubileuszowy koncert z okazji 75. urodzin Henryka Miśkiewicza okazał się jednym z najważniejszych wydarzeń kulturalnych roku w Łomiankach. Klasa artystyczna, kunszt wykonawców, repertuar oraz oprawa wydarzenia stworzyły wieczór na poziomie, który będzie niezwykle trudno przebić.
Było to spotkanie z muzyką najwyższej próby, a zarazem wyjątkowa celebracja dorobku artysty, który od dekad należy do grona najwybitniejszych postaci polskiego jazzu.

ZOBACZ GALERIĘ FOTO POD ARTYKUŁEM

2 czerwca 2026 roku – dokładnie w dniu urodzin artysty –  aula widowiskowa ICDS w Łomiankach wypełniła się publicznością, która przybyła, by wspólnie świętować 75. urodziny Henryka Miśkiewicza – wybitnego saksofonisty, klarnecisty, kompozytora i aranżera, od lat związanego z naszym miastem. Koncert „75 lat Mistrza – Henryk Miśkiewicz i Przyjaciele”, zorganizowany przez Centrum Kultury w Łomiankach, był wydarzeniem wyjątkowym nie tylko dla miłośników jazzu, ale dla całej lokalnej społeczności.

Na scenie obok jubilata wystąpili znakomici artyści: Dorota Miśkiewicz, Grzegorz Turnau, Michał Miśkiewicz, Adam Nowak, Marek Napiórkowski, Marcin Wasilewski, Sławek Kurkiewicz,  Wojciech Majewski oraz Robert Kubiszyn. Każdy z nich wniósł do koncertu własną muzyczną wrażliwość, tworząc wieczór pełen emocji, wspomnień i mistrzowskich interpretacji. Całość z wdziękiem i charakterystycznym dla siebie poczuciem humoru poprowadził Artur Andrus, potwierdzając, że równie dobrze odnajduje się w roli gospodarza wieczoru, jak i na scenie w roli wykonawcy.

Jubileusz był nie tylko świętem muzyki, ale również okazją do złożenia życzeń i podziękowań artyście za jego imponujący dorobek oraz wkład w rozwój polskiej kultury. Gratulacje i życzenia Henrykowi Miśkiewiczowi składali zarówno występujący na scenie przyjaciele i współpracownicy, jak również obecni na koncercie Irena Santor i Marcin Kydryński.
Wśród oficjalnych gości obecni byli także burmistrz Łomianek Tomasz Dąbrowski, Emil Sawicki reprezentujący Marszałka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika oraz dyrektor Centrum Kultury w Łomiankach Janusz Zawadzki.

mm./red.

HENRYK MIŚKIEWICZ to artysta wybitny, niekwestionowany mistrz, prawdziwa legenda, autorytet, jeden z najwybitniejszych muzyków w historii polskiej sceny jazzowej, saksofonista, klarnecista, kompozytor, aranżer, którego dorobek artystyczny od blisko sześciu dekad stanowi trwałą i niepodważalną wartość dla polskiego jazzu oraz szeroko pojętej kultury narodowej.

Urodzony w 1951 roku w Żaganiu, naukę muzyki rozpoczął w Kożuchowie, a następnie rozwijał swoje umiejętności kolejno w Nowej Soli, Wrocławiu i Warszawie. Ostatecznie ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie w klasie klarnetu prof. Ludwika Kurkiewicza. Już od najmłodszych lat ujawniał talent o wyjątkowej skali – w wieku zaledwie 16 lat zdobył nagrodę na Festiwalu „Jazz Nad Odrą” we Wrocławiu za kompozycję i grę na klarnecie, będąc najmłodszym uczestnikiem konkursu (1967).

Już na początku drogi artystycznej współtworzył dixielandowy Young Jazz Band, z którym wystąpił   w 1967 roku na festiwalu „Jazz nad Odrą”. Następnie związany był z Big Bandem „Stodoła”, zespołem „Jazz Carriers”, a także z formacją Sun Ship – aż do jej rozwiązania w 1981 roku. Te doświadczenia ukształtowały artystę wszechstronnego, otwartego na różne stylistyki  i gotowego do podejmowania nowych artystycznych wyzwań.

W czasie studiów współtworzył zespół „Jazz Carriers”, w którym był współliderem grupy. Z zespołem tym odnosił znaczące sukcesy konkursowe, zdobywając nagrody jako najlepszy zespół nowoczesny na festiwalu „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu, Złoty Medal w Prerov  w Czechosłowacji oraz I miejsce na konkursie w Beek en Donk w Holandii (1972). Już wówczas ujawnił się jako artysta o nieprzeciętnych zdolnościach wykonawczych i twórczych, zdolny do wyznaczania nowych kierunków rozwoju jazzu.

Po ukończeniu studiów został zaangażowany jako saksofonista i klarnecista do Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji. Dla tego zespołu tworzył autorskie kompozycje i aranżacje na zamówienie jej dyrektora, Andrzeja Trzaskowskiego. Na prestiżowym festiwalu Jazz Jamboree  w warszawskiej Sali Kongresowej zadebiutował jako lider zespołu, potwierdzając swoją dojrzałość artystyczną i pozycję jednego z najważniejszych muzyków swojego pokolenia.

W 1994 roku założył własny kwartet z pianistą Andrzejem Jagodzińskim, synem Michałem Miśkiewiczem na perkusji oraz basistą Zbigniewem Wegehauptem. Zespół ten stał się kolejnym ważnym etapem jego artystycznej drogi i potwierdzeniem niezwykłej umiejętności budowania twórczych relacji międzypokoleniowych.

Artysta koncertował na wielu scenach w kraju i za granicą, reprezentując najwyższy poziom polskiej kultury muzycznej. Występował m.in. na PORI JAZZ FESTIVAL w Finlandii, UMBRIA JAZZ FESTIVAL we Włoszech, jako solista Big Bandu Paula Kuhna w Berlinie Zachodnim, podczas workshopów z Radiową Orkiestrą WDR  w Kolonii, a także we Francji, na Węgrzech, w Bułgarii oraz podczas tras koncertowych po Szwecji i Norwegii. Wystąpił również w Japonii oraz w Stanach Zjednoczonych w legendarnej Carnegie Hall. Na wszystkich tych scenach promował polską muzykę jazzową na najwyższym poziomie, twórczo łącząc ją z innymi stylami muzycznymi.

Współtworzył legendarne formacje, koncertował na najważniejszych scenach w kraju i na świecie, występując z takimi artystami jak Joe Lovano, Pat Metheny, Mino Cinelu, a także z czołówką polskiego jazzu.

Wyjątkowym wydarzeniem w jego karierze było wykonanie specjalnie skomponowanego dla niego przez Jana 'Ptaszyna’ Wróblewskiego koncertu na saksofon improwizujący i wielką orkiestrę symfoniczną „ALTISSIMONICA”. Z tym dziełem wystąpił niemal we wszystkich polskich filharmoniach, m.in. w Filharmonii Narodowej w Warszawie, NFM we Wrocławiu oraz NOSPR w Katowicach, prezentując jazz jako sztukę równorzędną wobec muzyki klasycznej.

Równolegle z działalnością estradową współtworzył historię polskiej muzyki filmowej. Wybitni kompozytorzy, tacy jak Jerzy 'Duduś’ Matuszkiewicz, Włodzimierz Korcz oraz Michał Lorenc, zapraszali go do nagrywania ścieżek dźwiękowych do kultowych polskich filmów i seriali, takich jak „07 zgłoś się”, „Czterdziestolatek cz. 2”, „Psy” czy „Różyczka”. Charakterystyczne brzmienie jego saksofonu rozpoznają dzięki temu miliony widzów. Jego udział w tych produkcjach pozostaje ważną częścią dziedzictwa polskiej kultury audiowizualnej.

Henryk Miśkiewicz nagrał setki płyt z gwiazdami sceny pop, jazzu i piosenki aktorskiej. Współpracował z najwybitniejszymi wykonawcami, takimi jak Grażyna Auguścik, Ewa Bem, Anna Maria Jopek, Irena Santor, Jarosław Śmietana,  Wojciech Młynarski, Wojciech Karolak, Włodzimierz Nahorny, Andrzej Jagodziński, Jan 'Ptaszyn’ Wróblewski, Kuba Badach, Tomasz Stańko, Leszek Możdżer i wielu, wielu innych… Lista płyt, koncertów i skomponowanych utworów jest tak długa, że nawet nie będziemy podejmowali próby jej zamieszczania w tym miejscu.

Na zamówienie Elżbiety i Krzysztofa Pendereckich, na XI Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, przygotował i zaaranżował koncert z udziałem wielu gwiazd polskiej sceny jazzowej i orkiestry symfonicznej. Wydarzenie to zostało uwiecznione na płycie „JAZZSINFONICA” (2007), stanowiącej znakomity przykład twórczego dialogu jazzu i muzyki symfonicznej.

Dorobek fonograficzny artysty wielokrotnie zyskiwał najwyższe uznanie branży muzycznej. Jest czterokrotnym laureatem nagrody Fryderyk: za Jazzowy Album Roku „Lyrics” (2002), Muzyk Roku (2004), Jazzowy Artysta Roku (2013), Złoty  Fryderyk (2022) za całokształt osiągnięć artystycznych. Otrzymał również nominacje do tych nagród za wszystkie swoje autorskie płyty: „More Love”, „Kakaruka”, „Ja nie chcę spać”, „Uniesienie” (z orkiestrą kameralną), „Full Drive I”, „Full Drive II”, „Full Drive III”, „Nasza Miłość” (m.in. z udziałem córki Doroty Miśkiewicz – śpiew   i syna Michała Miśkiewicza – perkusja) oraz „Come Back…”  (z Big Bandem UMFC).

Odznaczony kolejno medalami: Brązowym, Srebrnym i Złotym „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”(2023) nadawanymi przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Za swoją twórczość i aktywność artystyczną został także uhonorowany przez ZAIKS „Nagrodą 100-lecia ZAIKS” (2022). Otrzymał ponadto dwukrotnie prestiżową nagrodę „Mateusza” Programu III Polskiego Radia oraz Oskara Jazzowego Stowarzyszenia Łódzkich Melomanów. Jest członkiem stowarzyszeń  i organizacji artystycznych ZAIKS oraz STOART.

Przez wiele lat plasował się na czele plebiscytu „Jazz Top”, organizowanego przez prestiżowy magazyn „Jazz Forum”. W 2025 roku został uznany za najlepszego instrumentalistę w dwóch kategoriach – klarnetu i saksofonu. To szczególne wyróżnienie dowodzi, że mimo imponującego dorobku pozostaje artystą wciąż aktywnym, twórczym i wyznaczającym najwyższe standardy wykonawcze.

Cała „muzyczna rodzina Miśkiewiczów” (żona Grażyna Miśkiewicz – managerka muzyczna, agentka i producentka, córka Dorota Miśkiewicz – utytułowana wokalistka jazzowa, syn Michał Miśkiewicz – perkusista o międzynarodowej sławie nagrywający m.in. dla wytwórni ECM Records) stanowi wyjątkowy przykład domu, w którym talent, praca i pasja tworzą wielopokoleniową tradycję artystyczną dając mistrzowi powód do dumy i przestrzeń do współtworzenia kolejnych dzieł.

Jest wzorem dla młodszych pokoleń artystów, którzy zabiegają o możliwość dzielenia z nim sceny. Grał z legendami polskiej sceny, a dziś sam jest legendą dla młodszych pokoleń. Ceniony przez muzyków, dziennikarzy i współtwórców, pozostaje autorytetem nie tylko artystycznym, ale również środowiskowym. Zagrał na Stadionie Narodowym dla 70-tysięcznej publiczności jako jedyny polski jazzman w historii – był gościem zaproszonym przez rapera i idola młodzieży – Quebonafide, dowodząc, że nie boi się nowych stylistyk i potrafi inspirować także poza światem jazzu. Jest zapraszany do wielkich tras koncertowych i produkcji telewizyjnych.

źródło: Centrum Kultury w Łomiankach