W dniu 27 grudnia 2020 r. odszedł od nas Włodzimierz Cerynger, człowiek nieprzeciętny, od ponad trzydziestu lat bardzo aktywny w Łomiankach.

Włodek był współzałożycielem kilku stowarzyszeń, w tym tych najważniejszych dla naszej lokalnej społeczności. Jako pierwsze z udziałem Włodka powstało w roku 1990 Stowarzyszenie Prywatnych Przedsiębiorców (SPP w Łomiankach), które w wyborach samorządowych wystawiło swoją listę, konkurującą z najmocniejszym wówczas w Polsce Komitetem Obywatelskim. Włodek Kandydował na radnego, mandatu nie uzyskał, ale już wtedy dała się w Łomiankach zauważyć siła niepolitycznych lokalnych ugrupowań. Niewątpliwym sukcesem Stowarzyszenia SPP, a co za tym idzie także Włodka, było wydawanie od maja 1990 r. własnego lokalnego miesięcznika „Gazeta Łomiankowska”. Był to z pewnością jeden z pierwszych w Polsce tytułów lokalnych, wydawany później przez „Infor”, który przekazał Gazetę Urzędowi Miejskiemu, a ten po latach oddał Spółce KMŁ, co pod koniec 2018 r. doprowadziło do zaprzestania wydawania.

Kolejnym ważnym dla Łomianek stowarzyszeniem było zarejestrowane w listopadzie 2001 r. Regionalne Stowarzyszenie Promocji Łomianek, znane z wydawania licznych publikacji o Łomiankach i działające obecnie jako Stowarzyszenie „Nasze Łomianki”, w którym przez kilka kadencji pełnił funkcję Skarbnika. Uczestniczył w wydawaniu pisma „Twoje Łomianki”, a w ostatnich latach samodzielnie wydawał pismo „Mieszkam w Łomiankach”. Nie mógł siedzieć spokojnie, gdy działy się sprawy ważne dla lokalnej społeczności, po prostu zabierał głos w sposób, który uznawał za słuszny. Najwięcej o Włodku mówi cytat z Władysława Bartoszewskiego, który stał się mottem jego ostatniego periodyku: „Warto być uczciwym, choć nie zawsze się to opłaca. Opłaca się być nieuczciwym, ale nie warto.” Jego dom przy ul. Łąkowej był otwarty dla ludzi aktywnych w środowisku lokalnym, a toczące się tam dyskusje, żywa wymiana poglądów i wizji przyszłości Łomianek, znajdowała odzwierciedlenie w kolejnych wyborach. Jaka szkoda, że tak wielu naszych nowych sąsiadów nie będzie już miało okazji brać udziału w tych ciekawych spotkaniach.

Powiedzieć o Włodku, że był człowiekiem przedsiębiorczym, to znacznie za mało. Miał niespożytą energię i niezaprzeczalny instynkt przedsiębiorcy, którym był od wczesnej młodości. Lubiłem jego wspomnienia z odległych lat sześćdziesiątych, gdy w czasach dominującego socjalizmu postanowił iść własną drogą i związał się ze środowiskiem ludzi aktywnych w sektorze prywatnym. To była prawdziwa szkoła życia, ekonomii i przedsiębiorczości. Potrafił z sukcesem działać w zupełnie różnych branżach, zmiany na ogół były zasadnicze: sprzedawał towary wytwarzane przez prywatnych przedsiębiorców, potrafił zmienić asortyment w najlepszym momencie, przed spadkiem obrotów i marż. Później rozpoczął własną produkcję – oczywiście w najróżniejszych kierunkach – od produkcji obcasów dla firm szewskich, okularów, akcesoriów biurowych, wyposażenia dla szkółek leśnych i lasów, aż do prowadzenia znanej piekarni. Nie sposób wymienić wszystkie rodzaje aktywności. Z pewnością był przykładem przedsiębiorcy z zacięciem społecznikowskim.

Wprost nie mogę uwierzyć, że Włodka Ceryngera nie ma już pośród nas, ale pamięć o nim z pewnością pozostanie na długo.

Maciej Krogulec