Podobno ludzi poznaje się po ich śmieciach. Natomiast samorządowców poznaje się po ich stosunku do śmieci. Do takiego wniosku doszedłem po obejrzeniu filmowej relacji z sesji Rady Miejskiej w Łomiankach na temat opłat za śmieci.

W trakcie obrad okazało się, że część radnych (m.in. Piotr Bartoszewski, Maria Zalewska) na serio uważa, że można rozważać ewentualność dopłacania z budżetu miasta do wywozu śmieci i w ten sposób uchronić mieszkańców przed nieuniknioną podwyżką tzw. opłaty śmieciowej. Oznaczałoby to, że zamiast zdrowej zasady, że każdy płaci za swoje śmieci, dopłacamy każdemu (czy jeździ starym rowerem, czy SUV-em za 150 tys. zł) ze wspólnej kasy. Oczywiście kosztem realizacji innych przedsięwzięć. Nad stołem, za którym siedzieli radni, zaczęły unosić się opary demagogii i cudu ekonomicznego.

Duże, trudne do zapomnienia, wrażenie robiły też wysiłki kilku radnych, by z miną Rejtana (brakowało tylko blokowania drzwi do ICDS w rozerwanej koszuli) ratującego mieszkańców Łomianek przed jakąś dziejową katastrofą, przerzucić na budżet miasta konieczność zapłacenia kilkunastu złotych miesięcznie, które i tak każdy mieszkaniec będzie musiał za kilka miesięcy do budżetu oddać. Czyli mina bojownika o wielką sprawę, a sposób myślenia jak u geszefciarza.

Dobrze chociaż, że pojawiły się głosy, by może jednak urząd zaczął po latach egzekwować zaległości w opłatach za śmieci oraz by zweryfikował, czy deklarowana liczba mieszkańców poszczególnych gospodarstw domowych jest zgodna z faktami. Nie chcę, by ktoś płacił za moje śmieci, ale też trochę mi wstyd za kogoś, kto przed opłatą śmieciową ukrywa swoich współmieszkańców i dzięki temu co miesiąc zarabia kosztem innych na (w zależności od upodobań) pól litra wódki albo trzy espresso. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że pewnie są gospodarstwa domowe, w których opłata śmieciowa może być poważnym obciążeniem budżetu domowego, ale takim osobom powinno się zaproponować indywidualne wsparcie. Reszta niech za swoje śmieci płaci tyle, ile to faktycznie kosztuje.

Juliusz Wasilewski