Dojazd z Dąbrowy do Warszawy w godzinach przedpołudniowych zajął mi 10 minut.

Przy Moście Północnym nie stały transportery opancerzone.

Był poniedziałek 26 czerwca, musiałem jechać przed południem do Warszawy, co nie jest przyjemne, bo zawsze o tej porze już przy wiadukcie nad ul. Brukową muszę stanąć w korku, by ślamazarnie przesuwać się do przodu. Ale tym razem czekała mnie niespodzianka: było prawie pusto – zaledwie jakieś pojedyncze auta – więc śmigałem sobie do świateł przy Wójcickiego, bez problemu przekraczając dozwolone 60 km/h. Przy Wójcickiego na czerwonym stało kilka samochodów, ale akurat włączyło się zielone, więc wystarczyło trochę zwolnić, żeby zdążyły ruszyć, i potem gaz w kierunku Młocin. Tam też miałem zieloną falę, więc zaraz znalazłem się na Wisłostradzie. Niesamowite.

Oczywiście musiało pojawić się pytanie, które w języku literackim brzmi: co się stało (młodzież użyłaby tu skrótu WTF), gdzie jest korek? Wprowadzono jakiś stan wojenny? Chyba na razie nie, bo w radiu puszczaliby w kółko jakieś przemówienie – pewnie prezydenta (wszak prezes o tej porze i w takich sytuacjach zazwyczaj śpi) – a tymczasem z moich głośników spokojnie leciała „Paranoja jest goła” Maanamu, no i przy moście nie było transporterów opancerzonych.

Dopiero po chwili z radiowych wiadomości dowiedziałem się, co jest grane: po prostu zaczęły są wakacje. Uff.

Wiadomo, co powoduje korki i jak je wyeliminować.

Wniosek nasuwa się sam – skoro wraz z rozpoczęciem wakacji ruch samochodowy staje się płynny, znikają problemy z przepustowością ulic, to oczywistą przyczyną porannych korków jest konieczność przemieszczania dzieci i młodzieży do szkół.

Co należy zrobić? Odpowiedź nie wymaga wielkiej przenikliwości i jest genialnym pomysłem na kampanię wyborczą jakiejś partii. Zamiast ładować miliardy w budowanie nowych dróg i wieczne poszerzanie ulic, należy zlikwidować lub chociaż zdecydowanie ograniczyć do minimum przyczynę zatorów drogowych.

Sprawa jest prosta. Wystarczy znieść powszechny obowiązek szkolny, rozpędzić tych leniwych, pazernych na kasę nauczycieli i powiedzieć rodzicom: hej, nikt wam nie będzie narzucał, co
macie robić ze swoimi dziećmi. Kochacie wolność i niezależność, jesteście mądrzy, przedsiębiorczy, gospodarni, to wy wiecie najlepiej, co jest dla was i waszych rodzin dobre, więc dostaniecie po tysiąc zł miesięcznie na dziecko (budżet państwa i tak zaoszczędzi) i sami zdecydujecie, czy, czego i w jaki sposób ma się ono uczyć. Nikt nie ma prawa się do tego wtrącać.

 Będzie lepiej.

Taka perspektywa z pewnością zyska wielu zwolenników w czasie wyborów, a jeśli będzie wyborczy sukces, to nie tylko znikną poranne korki, ale też w opuszczonych budynkach szkolnych zaczną powstawać niedrogie, bo dotowane przez państwo, młodzieżowe ośrodki edukacji narodowej, w których każdy młodzieniec otrzyma odpowiednie patriotyczne wykształcenie i umiejętności, a dziewczęta będą uczone cnót niewieścich, gotowania bigosu i robienia skarpet na drutach. W piątki, po zajęciach programowych, młodzież będzie mogła uczestniczyć w nieformalnych patriotycznych spotkaniach dyskusyjnych. W soboty po prezentacji filmów dokumentalnych, pokazujących życie holenderskich staruszków, którzy masowo ukrywają się w lasach przed wnukami, chcącymi poddać ich eutanazji, odbywać się czasem będą wieczorne potańcówki z wykorzystaniem bogatego dorobku naszych muzycznych tradycji ludowych.

A co w niedzielę? Nie wiem, bo właśnie dojechałem w okolice mostu Gdańskiego w Warszawie, gdzie z pewną dozą przyjemności stanąłem w korku. Dwie śliczne dziewczyny z kabrioletu, stojącego na sąsiednim pasie, robiły sobie selfie z motocyklistą, a z radia leciała piosenka „Nic nie może przecież wiecznie trwać”, zagłuszana przez stukot pociągu towarowego przejeżdżającego mostem.

Juliusz Wasilewski